|
|
| |

با دلی پر از گلایه هایی از زمونه
مینویسم گریه های بی صدامو
بی بهونه که ای تنها امید زندگی
کاش میتوانستم
فراموشت کنم
کاش می شد زندگی بدون عشقت از سر میگرفت
کاش می شد نیاز تو رو دیدن از وجودم دور بود.
کاش میدانستی نمی خوام تو این هیاهو زندگی بی تو باشم
تا نسوزم در خزان آرزوها 
نویسنده:آ:آ
تاریخ:۳.۲.۱۳۹۱
+ نوشته
شده در  چهارشنبه ۱۳۹۱/۰۲/۰۶
ساعت 21:20  توسط
|
|
| |
|
|
برچسب: فراموشت,
نویسنده: حامد یزدانی
تاريخ: يکشنبه
14 آبان
1396 ساعت: 2:16